“Beywer julle vir vrede met alle mense asook vir ‘n heilige lewe, waarsonder niemand die Here sal sien nie. Sorg dat niemand van die genade van God afvallig word nie. Sorg dat daar nie verbittering soos ‘n wortel uitspruit, moeilikheid veroorsaak en baie besmet nie. Sorge ook dat niemand sedeloos en goddeloos lewe nie, soos Esau wat vir een maaltyd sy eersgeboortereg verkoop het nie.” Hebreërs 12:14 Hoe maklik is dit nie om ‘n wrok teen iemand te hou wat van jou skinder of seermaak of misbruik of kul of of of…? Dit neem die vrede uit jou hart uit en jy sit soms en wonder waar hierdie ontevredenheid vandaan kom. Jesus kom leer ons dat ons genadig moet wees met ander mense. Ek weet dit is verskriklik moeilik veral as daardie persoon jou baie seergemaak het. Jesus bid in Lukas 23:34: “Vader vergewe hulle, want hulle besef nie wat hulle doen nie” en dit terwyl Hy op die kruis hang nadat die mense Hom veroordeel het en dit nadat die keiser gesê het dat Hy onskuldig is, maar die mense het hulle eie opinie gemaak en het hom skuldig verklaar om gekruisig te word. Dit moes baie seer gemaak het en tog verstaan Jesus hoe die mens se hart en brein werk. Hy vra dus vir vergifnis omdat ons nie altyd bewus is van ons denke se gevolge nie. Ons moet ons hart en denke bewaar teen aanslagte van die duiwel. Daardie simpel duiwel is die baas van leuens vertel. As jy in jou binneste voel dat jy nou gaan skinder, STOP! Vra jouself af hoe jy sou voel as dit jy was wat van geskinder sou word. Jy weet jy doen iets verkeerd as jy nie dit openlik kan sê of doen nie. Laat dit vir jou die basis vorm om te besluit wat reg of verkeerd is en jou denke aan te pas om die regte ding te doen soos Jesus ons kom leer het. Ons moet ook introspeksie doen om vas te stel waar ons ook al iemand te na gekom het. Wanneer jy besef dat jy net so skuldig is aan dinge wat ander aan jou doen besef jy hoe jy dit kan verhoed en makliker jy kan vergewe veral omdat God jou dadelik vergewe en daarvan vergeet wanneer jy dit by Hom gaan bely.
Onsekerheid
Hebreërs 13: 1-6 As broers moet julle mekaar altyd liefhê. Moenie nalaat om gasvry te wees nie, want deur gasvry te wees, het sommige mense sonder dat hulle dit geweet het, engele as gaste gehuisves. Dink aan die gevangenes asof julle self ook gevangenes is, en aan dié wat mishandel word, asof julle self ook mishandel word. Die huwelik moet deur almal eerbaar gehou word. Wees in die huwelikslewe getrou aan mekaar, want ontugtiges en egbrekers sal onder die oordeel van God kom. Hou julle lewe vry van geldgierigheid; wees tevrede met wat julle het. God self het gesê: “Ek sal jou nooit verlaat nie, jou nooit in die steek laat nie.” Daarom kan ons met vertroue sê: “Die Here is my helper, ek ken geen vrees nie: wat kan ‘n mens aan my doen?” Ons bevind onsself steeds in grendeltyd en weet nie wanneer dit heeltemal opgehef gaan word nie. Dit voel steeds of ek in ‘n droom vasgevang is en iemand my nog met ‘n vrot vis gaan wakker klap! Die Hebreërs skryfer noem dat ons aan die gevangenes moet dink asof ons ook gevangenes is… en siedaar! Ons is darem in ons eie huis vasgevang maar steeds – hier sit meeste van ons nou – geen strand op ‘n lekker somersdag nie – geen ontbyt en koffie by ons gunsteling “breaki”-plek nie. Ons moet onsself vry van geldgierigheid hou en tevrede wees met wat ons het. Soms sit ons die pot helemal mis! Waar trek mens die lyn tussen geldgierigheid en genoeg geld om gemaklik te lewe? Met die grendeltyd sien ons reeds hoe ons salaris wegkwyn en werksverliese toeneem – een tree vorentoe en 3 treë terug, maar hierdie treë is nie ‘n sokkie langarm nie. Wanneer God sê: “Ek sal jou nooit verlaat nie, jou nooit in die steek laat nie” moet ons dit begin glo. Wanneer dinge deurmekaar getuimel word en jy voel soos ‘n skaap wat deur ‘n jakkals gejaag is en so paar keer oor klippe geval het; weer opgevlieg het; tussen ander skape ingeduik en jou voortande uitgeskop is, moet ons begin bid dat ons Herder ons sal optel en weer ons angstige hartklop rustig sal maak. Dit is natuurlik makliker gesê as gedaan. Soms voel dit asof jy alleen is in ‘n wêreld wat so selfsigtig is, maar is ons werklik so onselfsigtig soos ons onsself voordoen? Is daar nie oomblikke wat selfsig jou ook oorweldig en jy tog ander ook te na kom nie? Ons wys maklik vinger na ander maar vergeet dat daar 3 vingers terug wys. Dis in hierdie oomblikke wat ons met die Here moet praat. Wanneer ek lees: “Die Here is my helper, ek ken geen vrees nie: wat kan ‘n mens aan my doen?” raak ek skaam omdat ek gedurig twyfel. Ek raak baie keer bang en dan bid ek en vra ek vir die Here om ons te beskerm en Hy doen dit. My suster se woonstelmaat het eenkeer gesê: “FEAR: False Evidence Appearing Real” en ek probeer dit onthou in hierdie tyd waarin ons onself bevind waar daar baie onderdrukking is; fopnuus die dag open om ons bloeddruk verby die osoonlaag te stoot; are te vernou; angstigheid aan te vuur en uiteindelik ons hart tot stillstand te ruk en vir wat? Omdat ek dit toegelaat het om myself so te onstel! Jaag ons dalk nie te gou spoke op nie? Ons gedagtes hol verward in alle windrigtings en dan het dit waaroor ons so bekommerd is nog nie eers ‘n voet in ons rigting gesit nie. Ons raak bang en vergeet dat ons eintlik net geloof moet hê. God belowe jou nie dat jou lewe perfek en sonder moeilike besluite en paaie sal wees nie maar Hy belowe dat Hy saam met jou op die reis sal wees en jou sal bewaar. Ek wens ek kon glo soos my pa. Hy is volwaar ‘n hardnekkige Afrikaner, maar terselfdertyd ‘n dienaar van God. Hy maak my baie kwaad as hy in die nag opstaan en sonder ‘n wapen net so in sy slaapklere die land inloop om te gaan kyk vir wat die honde blaf, maar terselfdertyd bewonder ek hom omdat hy geen mens vrees nie. Hy glo die Here behoed en bewaar hom en sê dikwels: “jou tyd is jou tyd.” Wanneer angstigheid jou in ‘n doodskis wil druk, bid en vertrou en sien hoe rustigheid jou omvou.